Łowicz – Noc Muzeów 03-31 maj 2020

Łowicz – Noc Muzeów 03-31 maj 2020

Wystawa planowana w maju 2020 – niestety odwołana z powodu pandemii koronawirusa i przeniesiona na inny termin

                                     Od Titicaca do Machu Picchu

To podróż śladami powstania Państwa Inków, które swój początek miało na Jeziorze Titicaca, gdzie na Wyspie Isla del Sol narodziło się Słońce Inti i jego syn, pierwszy Inca Manco Capac – legendarny założyciel królewskiego rodu Inków.

Peruwiański historyk i kronikarz Inków Garcilaso de la Vega opisuje legendę traktującą o tym, że to sam bóg Słońca Inti wysłał swoje dzieci na ziemię.
Z jeziora Titicaca Manco Capac i Mama Ocllo wyruszyli w drogę i założyli miasto Cusco. Miejscowa ludność otaczała ich wielką czcią, a Manco Capaca obwołała księciem i pierwszym Inką.

Inkowie wierzyli w Słońce jako ich stwórcę i uznawali je za główne bóstwo.
Wszyscy władcy uważani byli za potomków Słońca.

Państwo Inków, założone w XII wieku
w ciągu niespełna 200 lat rozrosło się w Imperium, które  w okresie swego największego rozkwitu obejmowało tereny dzisiejszego 
PeruEkwadoru oraz częściowo Boliwii,  ChileKolumbii i Argentyny.
Zamieszkane było przez około 12 milionów mieszkańców.

Stolica Państwa Inków Cusco, położone w południowej części Peru na wysokości prawie 3400 m n.p.m. uważane było za „pępek świata” i stanowiło centrum władzy całego rozległego na 5 tysiące kilometrów Imperium.
Tu znajdowała się główna Świątynia Słońca Coricancha, w której wisiała ogromna złota tarcza z wizerunkiem Boga Inti, a ściany wyłożone były złotymi blachami.
Pod ścianami na złotych tronach spoczywały mumie królów w pełnej gali.

Machu Picchu – to z kolei najlepiej zachowane miasto Inków, w odległości 112 km od Cusco, położone  na wysokości 2090–2400 m n.p.m., na przełęczy między  Machu Picchu stary szczyt”, a  Huayna Picchu – „młody szczyt” w peruwiańskich Andach.
Poniżej wdzierając się pomiędzy strzeliste szczyty gór wije się rzeka 
Urubamba.
Miasto zbudowano w II połowie XV wieku podczas panowania jednego z najwybitniejszych władców Inków
Pachacuti Inca Yupanqui. Pełniło wówczas funkcję głównego centrum ceremonialnego, ale także gospodarczego i obronnego. Zamieszkiwali je kapłani, przedstawiciele inkaskiej arystokracji, żołnierze oraz opiekunowie tamtejszych świątyń. Miasto składało się z dwóch części.
W górnej znajdowały się: świątynia słońca, grobowiec królewski, pałac królewski oraz 
Intihuatana, największa inkaska świętość (święty kamień służący do „wiązania Słońca” – wydłużanie się dnia po przesileniu zimowym).
W dolnej mieściły się domy mieszkalne kryte strzechą oraz warsztaty produkcyjne. Na stromych zboczach znajdowały się tarasy uprawne o szerokości od 2 do 4 m, z pionowymi ścianami między nimi wzniesionymi z kamieni.


Machu Picchu – „miasto w chmurach”, to jeden z nowych siedmiu cudów świata, wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Machu Picchu to najpiękniejsze, a zarazem najbardziej tajemnicze miasto świata.

                                                                             Bogusław Kołodziejczyk – podróżnik

 

Dodaj komentarz

Close Menu